Zo net voor de feestdagen hadden we nog een instructeursvergadering ingepland. Elk lesblok komen we met alle zwemonderwijzers bij elkaar om uiteenlopende zaken te bespreken. Denk aan: lopen we ergens tegenaan, hoe gaat het met het invullen van de vorderingen, zitten alle technieken nog scherp bij iedereen, en hoe gaan we om met bepaalde situaties tijdens de zwemles?
Deze keer besloten we het net even anders te doen. We hielden de bijeenkomst… in het water. Vandaar ook meteen de titel van deze column.

Zoals jullie weten is onze visie op zwemles helder: het moet vooral leuk zijn. Voor de kinderen, maar zeker ook voor de instructeurs. Kinderen die met plezier naar de les komen en met een glimlach richting de douches gaan, dat is waar we het voor doen. Maar dat plezier begint bij de instructeur. Zonder plezier bij degene die lesgeeft, kun je dat ook niet overbrengen op de kinderen.

Zwemplezierlessen vragen echter wel iets van onze instructeurs: creativiteit. Tien keer op en neer zwemmen met steeds dezelfde slag… laten we eerlijk zijn, daar wordt geen enkel kind blij van (ik zelf trouwens ook niet). Dus moeten we het anders aanpakken.
Om die creativiteit een extra zetje te geven, doken we samen het water in. Het doel: nieuwe oefenvormen bedenken en instructeurs prikkelen om op een andere manier naar zwemles te kijken. Ik hoor de criticasters al denken: “Ja hoor, daar gaan we weer. Alleen maar spelletjes spelen. Daar wordt mijn kind echt niet beter van.”

Maar niets is minder waar. Juist door variatie, speelse vormen en gerichte spellen leren kinderen vaak sneller én beter. En nee, het gaat niet om zomaar wat spelen voor de lol. Elk spel dat wij inzetten heeft een doel. Er zitten vaardigheden in verwerkt die op dat moment nodig zijn in de ontwikkeling van het kind.

Daarnaast werken we in onze lessen regelmatig met autonomie. Dat betekent dat kinderen keuzes krijgen. En keuzes maken is leuk. Dan bepaalt een kind zélf (binnen duidelijke kaders) een deel van de les. Alleen al dat gevoel van regie zorgt voor meer motivatie en betrokkenheid. Hoe gaaf is dat?

Tijdens deze ‘natte bijeenkomst’ werkten we veel met materialen. Elk groepje kreeg een voorwerp en moest daar een zinvolle oefenvorm bij bedenken. Vervolgens kwam er steeds een voorwerp bij, totdat ze met vier materialen tegelijk aan de slag gingen. De ene creatieve oefening na de andere kwam voorbij. Soms was het even puzzelen en moesten we een klein zetje geven, maar het was vooral een feest om te zien.

Met een hoofd vol nieuwe ideeën en een grote glimlach gingen we de kerstvakantie in. Zie je ons de komende weken sjouwen met allerlei materialen? Dan weet je nu waar dat vandaan komt 😉.

Het was een zeer nuttige, maar vooral ook een plezierige bijeenkomst. Wat mij betreft zeker eentje om één of twee keer per jaar te herhalen.